Το online περιοδικό για την Κεφαλονιά
27/09/2012

Διονύσης Καλαφάτης: «Το ροκ είναι στάση ζωής»

Είναι αθεράπευτος ροκάς, αγαπάει τη μουσική αλλά πάνω απ' όλα τη μουσική του! Γεννήθηκε στο Αργοστόλι κι έζησε στην Κεφαλονιά, μεταξύ Λάσσης και Αργοστολιού, μέχρι τα δεκαοκτώ του. Κι οι δυο του γονείς Κεφαλονίτες. Έχασε τον πατέρα μου όταν ήταν οκτώ. Έχει μια μάνα που αγαπάει υπερβολικά, κι έναν αδερφό. Ζει καθημερινά ευχαριστώντας για την υγειά του και που πλησιάζει πιο κοντά στο αύριο. Ας τον γνωρίσουμε καλύτερα...

Διονύση καλησπέρα... Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά... Είσαι από το Αργοστόλι;

Γεννήθηκα στο Αργοστόλι, μεγάλωσα εδώ και έμεινα μέχρι τα 18 μου, ώσπου έφυγα στην Αθήνα για σπουδές. Σπούδασα Διοίκηση Επιχειρήσεων αλλά δεν μου άρεσε ποτέ. Γράφτηκα όμως σε μια Δραματική Σχολή, όχι απόλυτα για να γίνω ηθοποιός αλλά γιατί μου άρεσε σαν παιδεία κι εκεί κατάλαβα ότι μπορώ να τραγουδήσω καλά γιατί στη σχολή κάναμε και μάθημα τραγουδιού.

Από μικρός κόλλησες το μικρόβιο του τραγουδιστή;

Καμία σχέση. Ασχολιόμουν με την μουσική όμως από τα 6 μου. Έκανα κλασικό πιάνο. Δεν πίστευα ότι θα γίνω ποτέ μουσικός. Μέχρι τα 13 μου χρόνια ασχολήθηκα με τη μουσική και μετά από 10 χρόνια περίπου, ξεκίνησα μαθήματα κιθάρας... αν και σε μεγάλο βαθμό αυτοδίδακτος.



Και πώς συνέχισες την πορεία σου στο τραγούδι; Έχεις κάνει μαθήματα φωνητικής;

Έχω κάνει 5 χρόνια, με διαφορετικούς καθηγητές γιατί ο καθένας από αυτούς έχει να σου δώσει διαφορετικά πράγματα. Πιο συγκεκριμένα έχω κάνει μαθήματα μοντέρνου τραγουδιού, κλασικές σπουδές στο πιάνο, θεωρία κλασικής μουσικής, τζαζ ηλεκτρική κιθάρα και αρμονία. Λατρεύω τη ροκ μουσική λόγω του αδερφού μου ο οποίος άκουγε πολύ στο σπίτι, αλλά και γιατί το ροκ είναι στάση ζωής!

Απ' όσο γνωρίζω είχες μπει και σε κάποιο ριάλιτι;

Είχα μπει στο πρώτο μουσικό Dreamshow στο οποίο ήμουν μαζί με τον Κώστα Μαρτάκη, τον Διονύση Μακρή και άλλους... 

Πώς αποφάσισες να μπεις;

Μπήκα εντελώς τυχαία. Δεν έκανα καν αίτηση. Κι αυτό γιατί μια γνωστή μου ήξερε πολύ καλά τον Κωνσταντή Σπυρόπουλο ο οποίος ήταν και κριτής. Του έδωσα μέσω αυτής ένα CD με κάτι τραγούδια μου σε περίπτωση που μπορούσε να με βοηθήσει. Εκείνος το άκουσε και είπε στη φίλη μου να πάω στο ριάλιτι. Δεν ήξερα αρχικά τι ήταν αυτό, όμως όταν το έψαξα, είπα ότι δεν είχα να χάσω τίποτα. Πέρασα κανονικά τις audition και μπήκα: μέσα από 5 στάδια  audition, από 7.000 παιδιά, μπήκαμε 16.

Εσύ, μέσα από αυτή σου την εμπειρία, θα προέτρεπες κάποιο παιδί να μπει σε μουσικό ριάλιτι;

Φυσικά, αρκεί να ξέρει τι πραγματικά θέλει. Αρκεί να μην είναι ηλικιακά μικρός. Εγώ όταν μπήκα ήμουν 26 χρονών και αυτό με βοήθησε. Αν ήμουν 18-19 χρονών θα είχα πρόβλημα. Όσο πιο ώριμος είσαι και όσο πιο πολλές εμπειρίες έχεις από τη ζωή, καταλαβαίνεις ότι τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται. Όλα στην τηλεόραση είναι μια βιτρίνα. Τα πράγματα μέσα στο ριάλιτι είναι κατευθυνόμενα, προκαθορισμένα τα γεγονότα σε πολύ μεγάλο βαθμό.



Δηλαδή το ποιος θα βγει νικητής ήταν προκαθορισμένο από την αρχή;

Όχι ακριβώς από την αρχή, στην πορεία όμως ναι. 

Μέχρι που είχες φθάσει εσύ στο Dreamshow;

Είχα φθάσει 20 μέρες πριν τελειώσει το παιχνίδι. Είχα μείνει μέσα 3 μήνες, στην τελευταία εξάδα. Βγήκα παρά τη θέλησή μου διότι έπρεπε να φύγω για να τελειώσω το στρατιωτικό μου. Το σκηνοθετήσαμε έτσι, ώστε να μην φανεί κάτι έξω στον κόσμο. Γενικά είμαι αντίθετος με το πως είναι ο θεσμός του στρατού στην Ελλάδα, αραλίκι και τίποτε άλλο. Δεν ήθελα να πάω στρατό, ήμουν ανυπότακτος χρόνια, αλλά λόγω του ότι βγήκα στην τηλεόραση και «ξύπνησα» πολλούς, ήρθαν και με συλλάβανε. Το επόμενο πρωί πέρασα στρατοδικείο...

Αν δεν γινόταν όλο αυτό, θα μπορούσες πιστεύεις να φθάσεις ακόμη παραπάνω στο παιχνίδι;

Ναι, πιστεύω ότι θα ήμουν στον τελικό.



Αυτό τον καιρό που εμφανίζεσαι; Ξέρω ότι τα καλοκαίρια έρχεσαι στο νησί για να τραγουδήσεις...

Τα τελευταία 6-7 χρόνια έρχομαι 10 μέρες τον Αύγουστο μόνο λόγω μουσικών υποχρεώσεων, όπου κάνω πάντα μια συναυλία το χρόνο. Φέτος επέλεξα να έρθω στο νησί και να μείνω 2 μήνες, να κάνω τα μπάνια μου, τις διακοπές μου και φυσικά να παίξω κι εδώ.

Πες μου τα σχέδια σου για το μέλλον...

Φαντάζομαι τον εαυτό μου μετά από 5-10  χρόνια, να είμαστε όλοι καλά, να έχω γράψει πιο ωραία τραγούδια, να παίζω και να τραγουδάω καλύτερα και θέλω πιο μεγάλος αριθμός κόσμου να αγαπάει τη μουσική μου. Δεν με νοιάζουν τα χρήματα, γιατί από τη μουσική μου δεν θα μπορέσω να βγάλω ποτέ πολλά χρήματα. Έχω διαλέξει ένα δρόμο στον οποίο δεν κάνω συμβιβασμούς, δεν βάζω συνεταίρους στα όνειρά μου και το κάνω όπως εγώ πιστεύω πως μου ταιριάζει. Αυτό από μόνο του δεν σε αφήνει να πας σε υψηλά επίπεδα, παρά μόνο αν συμβιβαστείς και αλλοιωθείς ως χαρακτήρας.

Μίλησέ μου λίγο για τις συνεργασίες σου. Μία από αυτές αν δεν κάνω λάθος είναι και ο Χρήστος Δάντης...

Η πρώτη μεγάλη μου συνεργασία ήταν με την διεθνούς φήμης τραγουδίστρια, Έμα Σάπλιν. Ήταν καταπληκτική εμπειρία. Είχαμε τραγουδήσει μαζί με το Λεωνίδα Μπαλάφα και κάναμε τα φωνητικά. Για εμάς ήταν μεγάλο «σχολείο» αυτή η γυναίκα. Ήταν η πρώτη μου μεγάλη εμφάνιση μπροστά σε 3.000 κόσμο, για 3 μέρες με sold out συναυλίες!

Έχω βρεθεί στη σκηνή και μ' άλλα γνωστά ονόματα, όμως με αυτόν που έχω συνεργαστεί εκενέστερα είναι ο Χρήστος Δάντης, στον οποίο έδωσα και 2 τραγούδια δικά μου τα οποία τα έχει τραγουδήσει στο δίσκο μου. Έχω γράψει μουσική, στίχους και έχω κάνει την ενορχήστρωση και τα τραγουδάει ο Χρήστος. Παίζαμε μαζί το χειμώνα στο Γκάζι και πιστεύω ότι και φέτος θα επαναληφθεί, είχαμε πολύ καλή συνεργασία.



Το χειμώνα που θα σε δούμε;

Συζητάω με δύο μαγαζιά αλλά ακόμη δεν έχουμε καταλήξει. Τα χρήματα δεν είναι το παν σε μια συνεργασία αλλά να έχεις την ησυχία σου και να μπορείς να συνεργαστείς με τον ιδιοκτήτη του μαγαζιού. Για παράδειγμα, με το που βγήκα από το παιχνίδι, μου κάνανε προτάσεις να παίξω σε πολύ γνωστά κέντρα νυχτερινής διασκέδασης, όμως δε δέχτηκα. Ξέρω ότι αυτό το πράγμα δε θα μπορέσω να το κάνω καλά. Δεν μου αρέσουν τα μπουζούκια, δεν είναι του στυλ μου. Θα μπορούσα να είχα βγάλει πολλά λεφτά αλλά όπως είπα και πριν αυτό δεν είναι το παν. Η μουσική μου είναι αυτό που με εκφράζει και μου ταιριάζει και πιστεύω ότι αυτό το κάνω καλά.

Δισκογραφικά που βρίσκεσαι;

Έχω κάνει ένα δίσκο, το «Μαύρο Κοχύλι» σε στίχους και μουσική εμένα και του αδερφού μου. Τότε ήμουν σε μεγάλη εταιρία αλλά δεν είχαμε κοινή αισθητική για το πώς θα βγει στην αγορά ο δίσκος, πώς θα πλασαριστεί κι έτσι έληξε η συνεργασία μας. Οι δισκογραφικές εταιρίες, τα μαγαζία, τα σημεία πώλησης των δίσκων... όλα είναι μια αλυσίδα που σε κατευθύνουν σε ένα συγκεκριμένο δρόμο. Εγώ αποφάσισα να κάνω την επανάστασή μου και να μην κυκλοφορήσω άλλο δίσκο. Θα βγάζω τραγούδια όπως έκανα έως τώρα αλλά δεν θα τα πουλάω στην μορφή δίσκου. Θα μπορούν να τα ακούν μόνο σε ηλεκτρονική μορφή, θα μπορεί κανείς να τα κατεβάσει από το iTunes και το Amazon ή και από τη σελίδα μου, www.kafalatis.net, ή μέσω Facebook, www.facebook.com/kalafatis.

Μου είπες νωρίτερα για την ενασχόλησή σου με την ηθοποιία. Είναι δύσκολο να γίνει κανείς ηθοποιός;

Όχι, δε θα το έλεγα. Ο κόσμος «βρωμάει» από ηθοποιούς και τραγουδιστές... (γέλια)

Τελικά γεννιέσαι ή γίνεσαι;...

Γεννιέσαι! Το θέμα είναι να είσαι αρκετά τυχερός γιατί σήμερα δεν ενδιαφέρεται κανείς για το ταλέντο σου. Πρέπει να βρεθείς στο σωστό μέρος, τη σωστή ώρα για να γίνεις... αλλιώς το ταλέντο σου πάει χαμένο.

Τι «τύπος» είσαι; Ποιος είναι ο Διονύσης Καλαφάτης;

Είμαι της 2ης ευκαιρίας γιατί θέλω να μου δίνουν και μένα... πιστεύω πολύ στη συγνώμη. Μεγαλείο ψυχής είναι να μπορεί να πει κάποιος συγνώμη. Μου τη δίνει η αχαριστία, η αγένεια. Δεν έχω πολύ υπομονή σαν άνθρωπος. Είμαι νευρικός αλλά μου περνάει αμέσως. Δε θυμάμαι να έχω αδικήσει κάποιον ηθελημένα, μόνο από λάθος θα έχει γίνει κάτι τέτοιο. Προσπαθώ να μην ενοχλώ τους άλλους... μην κάνεις αυτό που δε θέλεις να σου κάνουν.

Μ' αρέσουν πολύ τα αθλήματα, μισώ τα μπαρ, δεν πίνω, μ' αρέσει πολύ η μπύρα, δεν καπνίζω. Δε μου αρέσει η πολύ δυνατή μουσική, παρά μόνο όταν παίζω εγώ! (γέλια) Είμαι νορμάλ...

Είσαι άνθρωπος της «σχέσης»;

Φυσικά! Μάλιστα έχω κάνει μακροχρόνιες σχέσεις... 

Πίσω από κάθε επιτυχημένο άνδρα, κρύβεται μια δυναμική γυναίκα;

Βέβαια! Είναι κανόνας... Η γυναίκα κρατάει τις ισορροπίες σε ένα σπίτι.

Θα ήθελες να πεις κάτι στο αναγνωστικό μας κοινό;

Είναι πολύ σημαντικό να καταλάβουμε κάποια πράγματα. Φεριπείν, πάμε σε κάποια συναυλία και νομίζουμε ότι για να πάει καλά μια συναυλία πρέπει μόνο ο μουσικός να παίξει καλά. Αυτό είναι λάθος. Θα έπρεπε κανονικά να έχουμε άγχος κι εμείς σαν ακροατές να είμαστε σωστοί για να γίνει καλή και η συναυλία. Η αντίδραση είναι αμφίδρομη. Δεν μπορεί κάποιος να τραγουδάει και το κοινό να είναι άλλα ντ' άλλα... ο τραγουδιστής δεν είναι ρομπότ, κάπου πρέπει να υπάρξει ανταπόκριση.

Διονύση, σε ευχαριστώ πολύ! Εύχομαι πάντα τα καλύτερα...

Και εγώ ευχαριστώ! Υγεία και εις το επανιδείν!

 

Συνέντευξη στην Πέννυ Γεωργιάδου

Youtube Feed

Instagram Feed

kefalonitis (kefalonitismag)
kefalonitis (kefalonitismag)
kefalonitis (kefalonitismag)
kefalonitis (kefalonitismag)
kefalonitis (kefalonitismag)
kefalonitis (kefalonitismag)

Copyright © 2002 - 2018 kefalonitis.com
Το σύνολο του περιεχομένου και των υπηρεσιών του kefalonitis.com διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση.
Απαγορεύεται η χρήση ή επανεκπομπή του, σε οποιοδήποτε μέσο, μετά ή άνευ επεξεργασίας, χωρίς γραπτή άδεια του εκδότη.

Dual Design Agency