Το online περιοδικό για την Κεφαλονιά
09/01/2007

Μαθησιακές Δυσκολίες

Συχνά οι γονείς παιδιών μικρής ηλικίας έρχονται αντιμέτωποι με το πρόβλημα των μαθησιακών δυσκολιών. Όταν γίνει αντιληπτό ένα τέτοιο πρόβλημα στα παιδιά τους εκείνοι συνηθίζουν να πανικοβάλλονται, να απογοητεύονται και να φτάνουν σε απόγνωση, δυσκολεύοντας έτσι το έργο τους και την θέση τους.Είναι καλό, λοιπόν, να μάθουν κάποια παραπάνω πράγματα για τις Μαθησιακές Δυσκολίες, ώστε να κατανοήσουν ότι είναι ένα θέμα πολύ κοινό, πλέον, ότι δεν χρειάζεται πανικός και ότι είναι εύκολα αντιμετωπίσιμο αρκεί να ακολουθήσουν σωστές μεθόδους.

Αρχικά θα πρέπει να κατανοήσουν τι είναι οι Μαθησιακές Δυσκολίες ώστε να μπορέσουν να κατανοήσουν τις ανάγκες του παιδιού τους.

Οι Μαθησιακές Δυσκολίες είναι ένας γενικός όρος, ο οποίος αναφέρεται σε μία ανομοιογενή ομάδα διαταραχών που εκδηλώνονται ως δυσκολίες στην μάθηση και χρήση ομιλίας, της ανάγνωσης, της γραφής, του συλλογισμού ή των μαθηματικών ικανοτήτων (π.χ. Δυσλεξία, Δυσγραφία, κ.α.). Πρόκειται για συγκεκριμένα προβλήματα που εμφανίζουν κάποια παιδιά στο σχολείο χωρίς να υστερούν νοητικά, συνήθως έχουν νοημοσύνη μέσου όρου ή και πάνω από τον μέσο όρο.

Με τις Μαθησιακές Δυσκολίες είναι δυνατόν να συνυπάρχουν προβλήματα κοινωνικής αντίληψης, κοινωνικής αλληλεπίδρασης ή αυτοελέγχου της συμπεριφοράς, τα οποία όμως από μόνα τους δεν συνιστούν Μαθησιακή Δυσκολία.

Οι Μαθησιακές Δυσκολίες είναι καλό να εντοπίζονται και να αντιμετωπίζονται από νωρίς, οπότε οι γονείς θα πρέπει να είναι προσεχτικοί σε τυχόν συμπτώματα που θα εμφανιστούν στο παιδί τους. Κάποια από τα συμπτώματα μπορεί να είναι:

§ Διάσπαση προσοχής

§ Υπερκινητικότητα, το παιδί δεν μπορεί να επικεντρώσει το ενδιαφέρον του σε κάτι για πολύ ώρα, αποσπάται εύκολα

§ Δυσκολία στο να ακολουθεί οδηγίες

§ Δυσκολία στο να ξεχωρίσει μεταξύ τους τα γράμματα, τους αριθμούς, ή και τους ήχους

§ Περιορισμένη αναγνωστική ικανότητα

§ Δυσκολία στην γραφή

§ Φτωχή μνήμη

§ Δυσκολία στο να ονομάσει οικεία πρόσωπα ή πράγματα

§ Δυσκολία προσανατολισμού, δεν μπορεί να ξεχωρίσει το δεξί από το αριστερό

§ Δυσκολεύεται να οριοθετηθεί χρονικά και να ονομάσει τις μέρες της εβδομάδας ή τους μήνες του χρόνου

§ Καθυστερημένη κινητική ή γλωσσική ανάπτυξη

§ Παρορμητικότητα, δυσκολεύεται να πειθαρχήσει

§ Δεν προσαρμόζεται εύκολα στις αλλαγές

§ Συμπεριφορά που διαφέρει από μέρα σε μέρα

§ Ακατάλληλη συμπεριφορά σε καθημερινές καταστάσεις (π.χ. κοινωνικές συναναστροφές με συνομηλίκους)



Κάθε παιδί σε κάποιο στάδιο της ανάπτυξής του είναι πιθανόν να παρουσιάσει κάποια από τα παραπάνω συμπτώματα. Για να καταλήξουμε ότι το παιδί έχει κάποια Μαθησιακή Δυσκολία, θα πρέπει να εμφανίζει μία ομάδα από αυτά που θα το συνοδεύουν στην εξελικτική του πορεία και δεν θα εκλείπουν με το πέρασμα του χρόνου.

Ο όρος «Μαθησιακή Δυσκολία» συνήθως παραπέμπει σε προβλήματα που σχετίζονται με τα σχολικά επιτεύγματα του παιδιού και η προσοχή τόσο των ειδικών, όσο και των γονιών επικεντρώνεται σε αυτά. Στην πραγματικότητα, οι Μαθησιακές Δυσκολίες επηρεάζουν όλες τις πλευρές της καθημερινής ζωής των ατόμων που πάσχουν από αυτές.

Η έλλειψη κοινωνικών δεξιοτήτων των ατόμων με Μαθησιακές Δυσκολίες, οδηγεί σε προβλήματα στην δημιουργία και διατήρηση των σχέσεων και κοινωνικών συναναστροφών. Όμως και οι σχέσεις των ατόμων αυτών με άλλα μέλη της οικογένειας πολλές φορές πλήττονται. Αυτό μπορεί να συμβαίνει για πολλούς λόγους αλλά κυρίως λόγω της άρνησης ή της δυσκολίας των μελών της οικογένειας να δεχτούν ότι το παιδί έχει κάποια δυσχέρεια. Προσπαθώντας, οι γονείς, να απαντήσουν στο «γιατί» να συμβαίνει στο παιδί τους κάτι τέτοιο, συχνά θυμώνουν ή νιώθουν ενοχές πιστεύοντας ότι εκείνοι είναι υπεύθυνοι. Λόγω αυτών των συναισθημάτων, συχνά, οι γονείς, υπερπροστατεύουν το παιδί με αποτέλεσμα να ενισχύουν την εξάρτησή του. Τότε μπαίνουν σε έναν φαύλο κύκλο όπου όσο πιο πολύ εξαρτάται το παιδί από τους γονείς, τόσο πιο πολύ εκείνοι αισθάνονται την ανάγκη να κάνουν πράγματα για το παιδί με αποτέλεσμα να πράττουν εκείνοι αντί για το παιδί οπότε αυτό γίνεται ακόμα πιο εξαρτημένο.

Παράλληλα, πλήττεται η αυτό-εικόνα και η αυτοπεποίθηση του παιδιού, βλέποντας ότι δεν μπορούν να χειριστούν καθημερινές καταστάσεις.

Επίσης, παιδιά με Μαθησιακές Δυσκολίες παρουσιάζουν συναισθηματικά και συμπεριφορικά προβλήματα. Για παράδειγμα, κάποια από αυτά τα άτομα παλινδρομούν σε πρώιμα στάδια της ανάπτυξης, υιοθετώντας ανώριμη συμπεριφορά που δεν αρμόζει στην ηλικία τους. Συγχρόνως, μπορεί να αναπτύξουν φοβικές αντιδράσεις και να εκδηλώσουν φοβία προς έναν συμμαθητή ή τον δάσκαλό τους και να οδηγηθούν σε σχολική άρνηση, ή να παρουσιάσουν Παρανοϊκή συμπεριφορά, προβάλλοντας τα δικά τους συναισθήματα και σκέψεις στους δασκάλους, στους συμμαθητές ή ακόμα και τα θρανία ή τα βιβλία ότι συνωμοτούν εναντίον τους.

Συχνή είναι και η Κατάθλιψη, όταν το παιδί δεν καταφέρει να αναπτύξει άλλες άμυνες, εκδηλώνοντάς την ως επιθετικότητα, αυτοτιμωρία, απόσυρση ή ως ευερεθιστικότητα.

Τα παραπάνω είναι συμπεριφορές που οι γονείς θα πρέπει να δεχτούν ώστε να μπορέσουν να συναναστραφούν με τα παιδιά τους δείχνοντας κατανόηση, αποφεύγοντας τον θυμό και τις συγκρούσεις, για να μπορέσουν έτσι να τα βοηθήσουν.


Τι Μπορούν να κάνουν οι Γονείς;

Πολλοί γονείς θα έχουν αναρωτηθεί τι πρέπει να κάνουν στην περίπτωση που διαγνωστεί στο παιδί κάποια Μαθησιακή Δυσκολία. Τι θα βοηθούσε τόσο το ίδιο το παιδί όσο και τους ίδιους.

Η απάντηση σε τέτοιου είδους ερωτήματα είναι απλή. Καταρχήν οι γονείς θα πρέπει να θυμούνται ότι η σχέση τους με το παιδί πρέπει να είναι προβλέψιμη, να βασίζεται στην συνέπεια και κυρίως στην κατανόηση των χρόνιων δυσκολιών που το παιδί αντιμετωπίζει. Για να γίνει εφικτό κάτι τέτοιο οι γονείς θα πρέπει να ενημερωθούν για τα αναπτυξιακά, μαθησιακά, συμπεριφορικά και συναισθηματικά ζητήματα που σχετίζονται και οριοθετούν την διαταραχή, καθώς και να παρατηρούν το παιδί τους σε όλες τις καταστάσεις τις ζωής του ώστε να είναι σε θέση να έχουν μία ολοκληρωμένη εικόνα τόσο για τις αδυναμίες του όσο και για τις ικανότητές του.

Έτσι θα προσπαθήσουν, γονείς και εκπαιδευτικοί, να ενισχύσουν τις δυνάμεις του παιδιού και όχι να μεγεθύνουν τις αδυναμίες του, δίνοντάς του κίνητρα για δράση. Αυτό θα είναι εύκολα εφικτό αν συνηθίσουν να λένε στα παιδιά τους τι να κάνουν παρά το τι να ΜΗΝ κάνουν, γνωρίζοντας πάντα τα όρια των δυνατοτήτων τους και κινούμενοι μέσα σε αυτά.

Συχνά οι γονείς έχουν ακραίες συναισθηματικές αντιδράσεις όπως θυμός, ο οποίος οδηγεί σε χλευασμό του παιδιού. Τέτοιες καταστάσεις είναι χρήσιμο να αποφεύγονται. Οι γονείς δεν θα πρέπει να ξεχνούν ότι το παιδί με μαθησιακές δυσκολίες αντιμετωπίζει πρόβλημα με τον έλεγχο της συμπεριφοράς του, η οποία οφείλεται κυρίως στην εγγενή αδυναμία τους να χρησιμοποιούν με συνέπεια εκτελεστικές δεξιότητες. Τα παιδιά αυτά χρειάζονται συχνότερη επιβράβευση για τις επιδόσεις και την συμπεριφορά τους, η οποία είναι καλό να συμβαίνει κάθε φορά που το παιδί συνεργάζεται ή επιτυγχάνει κάτι, προσέχοντας να γίνεται με συνέπεια και πάντα αφού το παιδί έχει καταφέρει κάτι ώστε να μπορεί να την συνδυάσει με την επιτυχία του.

Επίσης, γνωρίζοντας τις δυνατότητες και τις αδυναμίες ενός παιδιού με μαθησιακές δυσκολίες, οι γονείς μπορούν να το προφυλάξουν από καταστάσεις στις οποίες θα βιώσει αρνητικά συναισθήματα, ή απόρριψη εξαιτίας της συμπεριφοράς του. είναι σημαντικό ένα τέτοιο παιδί να αναπτύξει κοινωνικές δεξιότητες και να καλλιεργηθεί η κοινωνικότητά του, η οποία θα τονίσει την αυτοπεποίθησή του και κατά συνέπεια την προσαρμογή του στην σχολική ζωή.


ΔΥΣΛΕΞΙΑ

Συχνότερα γίνεται λόγος για την Δυσλεξία, μία διαταραχή που εκδηλώνεται ως δυσκολία στην μάθηση της ανάγνωσης και της γραφής παρά την κατάλληλη εκπαίδευση και την επαρκή νοημοσύνη. Οι δυσκολίες που σηματοδοτούν την Δυσλεξία ποικίλουν από άτομο σε άτομο, οπότε διαφορετικοί ορισμοί της Δυσλεξίας είναι έγκυροι για διαφορετικές περιστάσεις και σκοπούς.

Τα συμπτώματα της Δυσλεξίας μπορεί να επηρεάζουν πολλούς τομείς, όπως:

Τον Προφορικό λόγο, όπου παρουσιάζεται δυσκολία στην ομιλία ψάχνοντας την κατάλληλη λέξη ή παραλείποντας συλλαβές ή καταλήξεις, καθώς επίσης και δυσκολία στην χρήση σύνθετων λέξεων ή στους χρόνους των ρημάτων και τις αντωνυμίες.

Την Ανάγνωση και Γραφή, όπου ένα δυσλεξικό παιδί συχνά παραλείπει ή προσθέτει γράμματα, συλλαβές ή λέξεις, παρουσιάζει καθρεφτική ανάγνωση ή γραφή (3 αντί για ε), αντικαθιστά λέξεις που έχουν παρόμοια ή ίδια σημασία (κοντός αντί για χαμηλός), συγχέει λέξεις που μοιάζουν οπτικά ή ακουστικά (δένω-μένω), συγχέει γράμματα κατά τον προσανατολισμό τους στο χώρο ή την σειρά μέσα στην λέξη, δυσκολεύεται να τονίσει σωστά ή να χρησιμοποιήσει τον σωστό χρόνο.

Τον Χωροχρονικό Προσανατολισμό, δυσκολία δηλαδή στο να εκτελεστούν έργα τα οποία προϋποθέτουν προσανατολισμό στον χώρο ή τον χρόνο, αφού δεν μπορεί εύκολα να διακρίνει το δεξιά από το αριστερά, το χθες από το αύριο.

Και τέλος αρκετά Δυσλεξικά παιδιά παρουσιάζουν δυσκολία στην Μνήμη (Ακολουθιών), στο να θυμηθούν, δηλαδή, και κατά συνέπεια να εκτελέσουν μία σειρά προφορικών εντολών, να ονομάσουν τις ημέρες της εβδομάδας ή τους μήνες του χρόνου με την σειρά, να μάθουν την προπαίδεια, κ.α.


Το Δυσλεξικό Παιδί

Η σχολική επίδοση του Δυσλεξικού παιδιού στους τομείς της ανάγνωσης, της γραφής και της ορθογραφίας είναι κατώτερη του νοητικού του δυναμικού και της χρονολογικής του ηλικίας. Το γεγονός αυτό αναμφίβολα προξενεί απογοήτευση, οπότε το παιδί αποκτά έντονες αμφιβολίες για τις ικανότητές του και την αποτελεσματικότητά του και πλήττεται η αυτοεκτίμησή του

Η φτωχή αυτοεκτίμηση επιφέρει αναπόφευκτα εσωτερική ένταση και συναισθηματική δυσφορία, κατάσταση η οποία δεν ευνοεί την μαθησιακή εξέλιξη. Η διατήρηση της αυτοεκτίμησης του μαθητή σε ικανοποιητικό επίπεδο είναι πρωταρχικής σπουδαιότητας επειδή επηρεάζονται βασικές πτυχές της συμπεριφοράς του μαθητή, όπως η συναισθηματική του ευστάθεια, οι διαπροσωπικές του σχέσεις, η μαθησιακή αποδοτικότητά του, οι επιδιώξεις του, κτλ

Το παιδί κάτω από την πίεση σε αρκετές περιπτώσεις των ανεπιτυχών προσπαθειών του και των ακατάλληλων χειρισμών διαφόρων μορφών συμπεριφοράς του, δεν είναι δυνατόν παρά να καταλαμβάνεται με την πάροδο του χρόνου από απαισιοδοξία, η οποία όχι μόνο οξύνει τις δυσκολίες μάθησης και μειώνει την παιδική χαρά, αλλά επηρεάζει αρνητικά και τους μελλοντικούς του σχεδιασμούς, επιδιώξεις και τις επιλογές του.

Καθώς συχνά εισπράττει επιπόλαιη κριτική από τους γονείς και τον δάσκαλο αλλά και από τους συμμαθητές δε μένει παρά να αναπτύξει ένα πνεύμα δυσπιστίας προς τους συνανθρώπους το οποίο εμποδίζει την ομαλή κοινωνικοποίηση του, οπότε στερείται από την ικανοποίηση της θεμελιώδους ψυχικής ανάγκης για αποδοχή και αναγνώριση από τους άλλους. Με αποτέλεσμα να βιώνει ένα συναίσθημα πικρίας, οπότε ευνοείται η εμφάνιση αντικοινωνικής συμπεριφοράς.

Για να διαμορφώσει την εντύπωση ότι είναι ικανός και δυνατός πρέπει οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί να του συμπεριφέρονται με κατανόηση και υπομονή, να σεβαστούν την ιδιαιτερότητά του, να μην προσδοκούν μαθησιακές επιδόσεις πάνω από τις ικανότητές του, να του αναθέτουν δραστηριότητες στις οποίες η επιτυχία θα είναι πιο σίγουρη, να αποφεύγουν τους μειωτικούς χαρακτηρισμούς.

Ο εκπαιδευτικός θα πρέπει να τον αξιολογεί όχι βάσει των επιδόσεών του σε σύγκριση με το σύνολο των μαθητών αλλά σε σύγκριση με τις επιδόσεις του ίδιου την προηγούμενη περίοδο.

Γνωρίζοντας τα παραπάνω, γονείς και εκπαιδευτικοί θα βοηθήσουν το παιδί με δυσλεξία να αποδεχτεί τον εαυτό του με τις όποιες αδυναμίες του, γεγονός που βοηθά στην ψυχική ισορροπία και διαφυλάσσουν την συναισθηματική του σταθερότητα, κάνουν το παιδί να νιώθει άνετα και ευχάριστα ανάμεσα στους συμμαθητές του και να χαίρεται τις διάφορες στιγμές της σχολικής ζωής.


Τι γίνεται με τον δυσλεξικό έφηβο;

Εάν ο έφηβος έχει δεχτεί την κατάλληλη βοήθεια από μικρή ηλικία είναι πολύ πιθανόν να έχει ξεπεράσει - άλλος σε μικρότερο και άλλος σε μεγαλύτερο βαθμό - όσα από τα δυσλεξικά συμπτώματα παρουσίαζε στην παιδική του ηλικία. Θα μπορεί να διαβάζει αργά ή ακόμα με άνεση, αλλά θα συνεχίσει να δυσκολεύεται στην κατανόηση του αναγνωστικού κειμένου. Η ικανότητα συγκέντρωσης και προσοχής σε θέματα ανάγνωσης και γραφής κυμαίνεται συνήθως σε χαμηλά επίπεδα. Δυσκολεύεται ίσως να αντιγράψει σωστά όσα βλέπει στον πίνακα ή μπορεί να αντιγράφει αργά, με αποτέλεσμα να μεταφέρει ελλείπεις ή λανθασμένες σημειώσεις. Οι εργασίες του έτσι, δίνουν μια εικόνα αδιαφορίας όμως στην πραγματικότητα η Δυσλεξία είναι η αιτία του παραπάνω προβλήματος.

Η έλλειψη οργάνωσης τον χαρακτήριζε από την παιδική του ηλικία και συνεχίζει να μπερδεύει, για παράδειγμα, τα μαθήματα της εβδομάδας, ή να γυρεύει απεγνωσμένα τα πράγματά του χάνοντας πολλές φορές την υπομονή του.

Έχει δυσκολία να εκφράσει τις σκέψεις και τις ιδέες γραπτώς. Είναι υπερευαίσθητος στην κριτική, έχει χαμηλή αυτοπεποίθηση και αποθαρρύνεται εύκολα.

Έτσι ο Δυσλεξικός έφηβος δικαιούται συμπληρωματική βοήθεια μέσω των προγραμμάτων ενισχυτικής διδασκαλίας και απαλλαγή από τις γραπτές εξετάσεις. Παρόλα αυτά τα Δυσλεξικά άτομα είναι σε θέση για σπουδές κάθε επιπέδου και αρκετοί έχουν επιτύχει σε γνωστικά αντικείμενα, όπως φιλοσοφία ή πολιτική, τα οποία θεωρούνται αρκετά δύσκολα για εκείνους.


Πως μπορεί ο Εκπαιδευτικός να Βοηθήσει ένα παιδί με Δυσλεξία;

Πολλές είναι οι φορές που εκπαιδευτικοί αναρωτιούνται πως θα έπρεπε να χειριστούν ένα Δυσλεξικό παιδί μέσα σε μία τάξη όπου υπάρχουν αρκετά άλλα παιδιά χωρίς μαθησιακό πρόβλημα. Συχνά προτείνεται η απομάκρυνση του Δυσλεξικού παιδιού από την σχολική τάξη όπου ανήκει, όμως η τοποθέτησή του σε ένα ειδικό πρόγραμμα ή κάποιες φορές η επανάληψη μίας τάξης όχι μόνο δεν είναι λύση αλλά επιδρά αρνητικά στην φυσιολογική ωρίμανση του παιδιού, οδηγεί σε εγκατάλειψη της προσπάθειας για μάθηση και σε περισσότερα εκπαιδευτικά, ψυχολογικά και κοινωνικά προβλήματα αφού με αυτόν τον τρόπο το παιδί στιγματίζεται.

Για να ενσωματωθεί σωστά ένα Δυσλεξικό παιδί στο σχολικό πρόγραμμα, αρκεί οι εκπαιδευτικοί να λάβουν υπόψη τους ότι το παιδί αυτό συναντάει δυσκολία στο να ακούσει προσεκτικά, να μαθαίνει, να παρακολουθεί, να μένει ακίνητο και να συγκεντρώνεται.

Τότε θα του δώσουν την κατάλληλη Διακριτική Βοήθεια. Αυτό μπορεί να γίνει εφικτό τοποθετώντας τον Δυσλεξικό μαθητή σε μία θέσει ώστε να μπορούν να ελέγχεται διακριτικά η εργασία του και να του προσφέρεται Εξατομικευμένη Διδασκαλία/βοήθεια με μεγαλύτερη ευκολία, όταν αυτή κρίνεται απαραίτητη.

Ο Δυσλεξικός Μαθητής, ωστόσο χρειάζεται Περισσότερο Χρόνο για να εκτελέσει μία γραπτή εργασία, όπου θα πρέπει να αξιολογείται το περιεχόμενό της παρά η εμφάνιση του κειμένου, αφού είναι γνωστό ότι αυτά τα άτομα έχουν πάντα ακατάστατα και δυσνόητα γραπτά. Οπότε θα ήταν καλό να διορθώνονται μόνο τα βασικότερα λάθη, αφού μία εργασία γεμάτη διορθώσεις οδηγεί σε συναισθήματα χαμηλής αυτοπεποίθησης και σύγχυσης, ενώ ο στόχος του εκπαιδευτικού θα πρέπει να είναι η πρόοδος του μαθητή. Ο εκπαιδευτικός δεν πρέπει να αξιολογεί τον Δυσλεξικό μαθητή σε σύγκριση με τις επιδόσεις των υπόλοιπων παιδιών της τάξης μία τέτοια αξιολόγηση δεν θα ήταν έγκυρη ή δίκαιη. ένας τέτοιος μαθητής θα πρέπει να επαινείται για κάθε του προσπάθεια και να ενθαρρύνεται στην βελτίωση των επιδόσεών του σε δύσκολα για εκείνον μαθήματα χωρίς να εισπράττει ανταγωνισμό από τους συμμαθητές του.

Η δυσκολία που συναντούν τα Δυσλεξικά άτομα με την απομνημόνευση γεγονότων και σειρά ακολουθιών είναι εμφανής, οπότε ο εκπαιδευτικός θα πρέπει να αρκείται στην περίληψη του μαθήματος από έναν τέτοιο μαθητή και να μην του ζητά λεπτομέρειες.

Έχει ήδη αναφερθεί η σημαντικότητα της υψηλής αυτοπεποίθησης του Δυσλεξικού ατόμου και η βελτίωση της εικόνας που έχουν οι άλλοι γι� αυτό. Ο εκπαιδευτικός είναι σε θέση να συνεισφέρει σε αυτό αντισταθμίζοντας τις δυσκολίες του, δίνοντας έμφαση και ζητώντας από τον μαθητή δραστηριότητες στις οποίες είναι ιδιαίτερα ικανός να φέρει εις πέρας.

Επίσης, η παρουσίαση ενός ευανάγνωστου κειμένου στον πίνακα από τον εκπαιδευτικό, θα βοηθούσε ιδιαίτερα τον μαθητή στην αντιγραφή του και στην κατανόηση του μαθήματος. Καθώς η ομιλία του εκπαιδευτικού είναι ήρεμη και καθαρή, ο Δυσλεξικός μαθητής αντιλαμβάνεται ευκολότερα το νόημα των λέξεων και βοηθείται στην κατανόηση του μαθήματος.

Τέλος, οι Δυσλεξικοί μαθητές καλό είναι να παίρνουν λιγότερη εργασία για το σπίτι, ώστε να καταφέρουν να έχουν κάποιον ελεύθερο χρόνο για άλλες δραστηριότητες που θα τους ήταν εξίσου χρήσιμες.


Συμπέρασμα

Η αποτελεσματική αντιμετώπιση της Δυσλεξίας προϋποθέτει πάνω από όλα τη συνεχή συνεργασία όλων των εμπλεκόμενων επαγγελματιών με τους γονείς, των οποίων ο ρόλος είναι καταλυτικός στην ενίσχυση της αυτονομίας και αυτοπεποίθησης των παιδιών τους.

Πηγη: "Μαθησιακές Δυσκολίες"
Κέλλυ Ψυλλάκη

Σ.Κ.Ε.Π.Ψ.Υ
Συμβουλευτικό Κέντρο Επαγγελματικού
Προσανατολισμού & Ψυχικής Υγείας

Youtube Feed

Instagram Feed

kefalonitis (kefalonitismag)
kefalonitis (kefalonitismag)
kefalonitis (kefalonitismag)
kefalonitis (kefalonitismag)
kefalonitis (kefalonitismag)
kefalonitis (kefalonitismag)

Copyright © 2002 - 2018 kefalonitis.com
Το σύνολο του περιεχομένου και των υπηρεσιών του kefalonitis.com διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση.
Απαγορεύεται η χρήση ή επανεκπομπή του, σε οποιοδήποτε μέσο, μετά ή άνευ επεξεργασίας, χωρίς γραπτή άδεια του εκδότη.

Dual Design Agency