Τεύχος 24

Χριστούγεννα. Η αγαπημένη περίοδος των περισσότερων ανθρώπων, σίγουρα όμως των μικρών παιδιών, αυτών που βλέπουν ξεκάθαρα με την παιδική τους ματιά την αλήθεια. Μια ιδιαίτερη γιορτή λίγο πριν τη συμπλήρωση μιας ακόμα πλήρους χρονιάς και ταυτόχρονα η εμπειρία ενός γεμάτου έτους, με τις όμορφες αναμνήσεις του, αλλά και τις κακές στιγμές, που όμως ανήκουν στο παρελθόν. Και στη συνέχεια... από τη μια στιγμή στην άλλη, μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, στο τέλος μιας βασανιστικά αργής αντίστροφης μέτρησης, η έλευση του νέου, της ελπίδας για μια αφετηρία από το μηδέν, με όλους στην ίδια αρχή, αυτή της νέας χρονιάς!!!

Οι γιορτές του δωδεκαημέρου ήταν από πάντα αφιερωμένες στην ελπίδα. Στο Χριστιανικό κόσμο η γέννηση του Θεανθρώπου συμβολίζει το τέλος μιας εποχής δύσκολης και αντίστοιχα τη λύτρωση με μια νέα αφετηρία που όλα ανατρέπονται και όλοι βρίσκονται στην ίδια κοινή αρχή. Το ίδιο λίγο – πολύ ισχύει και για τις υπόλοιπες θρησκείες που σχετίζονται με την αρχή του εκάστοτε χρόνου.

Όσο πιο δύσκολες ιστορικά ήταν οι χρονιές που περνούσαν, τόσο πιο έντονο ήταν αυτό το ξέσπασμα, η ελπίδα που ενέπνεε αυτή η νέα χρονιά και τόσο πιο μεγάλη ήταν η προσμονή για την αποτίναξη του παλιού και την έλευση του νέου.

Σε αυτή την εποχή και κάτω από την έντονη πίεση όσων καθημερινά μας βομβαρδίζουν μέσα από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, ας κρατήσουμε την ελπίδα ως το βασικό σύμμαχο που θα μας οδηγήσει στο σωστό δρόμο. Ας ξεκουραστούμε, βγαίνοντας για λίγο από την καθημερινή ρουτίνα και ας προσπαθήσουμε μέσα μας να αναλογιστούμε, να αλλάξουμε και να επαναπροσδιοριστούμε. Ίσως... η λύτρωση που περιμένουμε δεν προέρχεται από κάποιον εξωτερικό παράγοντα ή λυτρωτή, αλλά από εμάς τους ίδιους!!! Και η νέα αυτή αρχή, με το χαμόγελο πίσω στα χείλη μας, να είναι το καλύτερο δώρο που μπορούμε να κάνουμε εμείς οι ίδιοι στους εαυτούς μας, στους γύρω μας, αλλά και στα αγαπημένα μας πρόσωπα...

Χρόνια πολλά σε όλους!!!

Ανδρέας Δεμπόνος