Ουφ, απόψε έσκασα από την κάψα, τα γράδα του θερμομέτρου ανεβαίνουνε ολοταχώς και, για να δροσιστώ νια χια, αρκίνησα, να σκέφτουμαι για τα παλεγά, τόμου αριβάραμε τσι παραλίες, για να μπανιαριστούμε...

Το δύσκολο όμως ήτανε, όταν είχαμε κατά νου, να πάμετε πουλιό αλάργα από το Γροστολάκι μας, όπως, σα να πούμετε, στα Καλάμια, στην Παλιοσταφίδα, στα Γραδάκια, στον Πλατύ ή στο Μακρύ Γιαλό. Για ..

Στο τεύχος 23 του περιοδικού Kefalonitis.mag, που κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβρη του 2010, είχα αναφερθεί σε ένα γεγονός εύθυμο, το οποίο είχε συμβεί στα παλιά χρόνια, όταν ήμουν μέλος της μπάντας της Φιλαρμονικής Κεφαλληνίας. Το κείμενο συνοδευόταν και από φωτογραφικό υλικό. Σε αυτές τις φωτογραφίες εμφανίζεται και ο παιδικός μου φίλος, Μιχάλης Μπάλλας, με τον οποίο ήμασταν μαζί στο Δημοτικό...

Και η κυρά Αγγελιόσα απαντά: «Μωρέ κακομοιριά σου που την άλλη φορά μ’ έκανες και τα κατέβασα και παζαρεύαμε τόση ώρα και δεν κάναμε τίποτα». Αυτός ο διάλογος είναι αληθέστατος και ειπώθηκε από έναν μεταπράτη και από μια γυναίκα στο χωριό μου. Εγώ την έχω ακούσει εδώ και πολλά χρόνια, όταν ήμουν μικρό παιδί, από το στόμα του γιου αυτής της γυναίκας, κατά πολύ μεγαλύτερός μου, που την έλεγε σε...

Λοστέσο, ματαπάλι, οι δυο κολέηδες βρεθήκανε, να τα λένε, σ' ένα καφενέ, που περισσότερο ετζογάρανε, έδεκει μέσα, παρί πίνανε, παίζανε κανένα τάβλι, μπρίσκoλα και, στο βάθος, τα κόβανε πασέτα, οι δυο αμίτσι, ποτέτσου δεν είχανε σχέση με το τζόγο, παρί κάτσανε σε νια γωνιά, να πιούνε τσι γκαζόζες, που επαραγγείλανε, και να πούνε κανιά κουβέντα...Ετούτη τη βολά, αρκίνησε πρώτος ο Παναής, όχι για...

Ίσαμε τα προπολεμικά χρόνια, το λαϊκό κεφαλονίτικο τραγούδι ακουγότανε τσι πλατέες και τα καντούνια τση χώρας μας.Οι κομπανίες, που καντάρανε, ήτανε μπόλικες, μπόλικες και διαλεχτές, όπως εκείνη του, αξέχαστου μαέστρου, του Σπύρου Ποταμιάνου του Αμακαδόρου, όπως τον εκράζανε ούλοι τσου. Από το κόρο του περάσανε σχεδόν ούλοι οι κανταδόροι των προπολεμικών και μεταπολεμικών χρόνων.Τόμου έπεφτε...